Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015

ΠΡ.Ο.ΚΑ

Λένε ότι ο προσωπικός χώρος ενός ανθρώπου αντικατοπτρίζει και τον εσωτερικό του κόσμο.
Εμένα ο προσωπικός μου χώρος είναι ερασιτεχνικά σχεδιασμένος για να πετάω όπου βρω τις σημειώσεις και τα χαρτιά μετά από κάθε εξεταστική ενώ παράλληλα ο βρώμικος καναπεδάκος ικέα μένει άδειος για να μπορεί να ξαπλάρει το πριγκιπικό σκυλί μου, μαζί με όλες τις καθαρές κάλτσες, για να το κρατάνε ζεστό. Υπάρχουν κούπες όλων των ειδών και φλυτζάνια σε προσεκτικά επιλεγμένες γωνίες ώστε να περνούν απαρατήρητα. Άδειοι τοίχοι, λαχανί ταβάνι, κόκκινες σιθρού κουρτίνες και βιβλία της σχολής στα δεξιά, βιβλία που διάβασα στα νιάτα μου στα αριστερά ( Χάρι Πόττερ και πάει λέγοντας ) και στα ψηλά ράφια βιβλία που ξέρω τι λένε και βαριέμαι να τα διαβάσω. Α και εγκυκλοπαίδειες, πολλές εγκυκλοπαίδειες, από τότε που δεν ξέραμε το ίντερνετ και η μάνα μου τις μάζευε ευλαβικά και μανιωδώς από τις εφημερίδες.
Έχω και δύο γραφεία, ένα για τα βιβλία της προηγούμενης εξεταστικής και ένα για το λάπτοπ και ό,τι έχω χρησιμοποιήσει τον τελευταίο μήνα, ένα μπωλ ξηροκάρπια, τη λάιφο για να χαζεύω τους γυμνούς που ποζάρουν τελευταία σελίδα, μια εικόνα της αγίας Βαρβάρας που μου την άφησε σκόπιμα και στα κρυφά η μανούλα, κάτι χειρόγραφα που περιμένουν με αγωνία να γίνουν αρχεία word, στυλό, φυσαρμόνικα.
Προφανώς δεν θα κάτσω να μεταφράσω τι σημαίνει το κάθε τι. Θα ήθελα όμως να είμαι πιο οργανωμένη. Θα ήθελα να έχω κάποιον  να μου οργανώνει το γραφείο. Δεν είμαι απ'αυτούς που ενοχλούνται άμα τους πειράξεις τα πράγματα. Θα ήθελα κάποιον να με οργανώνει, χωρίς να με ενοχλεί με την αρνητική κριτική του και να μου λέει πόσο καλή είμαι σε ό,τι κάνω, πόσο όμορφη είμαι και τι ταλέντο που έχω στο να φτιάχνω ποπ κόρν και μακαρόνια άλα-ότι-βρω-στο-ψυγείο.
Έτσι θα έχω χρόνο να ασχοληθώ με τα σατανικά μελλοντικά μου σχέδια ( μεθαύριο φάση ), όπως το να οργανώσω το διάβασμά μου, να οργανώσω τη διατροφή μου, να οργανώσω τη σεξουαλική μου ζωή, το πρόγραμμά μου, την τουαλέτα μου, τις διακοπές του καλοκαιριού, και την γκαρνταρόμπα των ονείρων μου, και τις διακοπές του επόμενου και μεθεπόμενου καλοκαιριού και όπως θα χάνομαι στις ροζ σκέψεις μου και θα πνίγομαι στις ρεαλιστικές κατ' εμέ προσδοκίες μου ( γιατί δεν υπάρχει δε θέλω αλλά δεν μπορώ, γιατί μια γυναίκα όλα τα μπορεί κτλπ. ) ο οργανωτής να τα έχει όλα στην εντέλεια.

ΠΡόγραμμα,Οργάνωση, ΚΑθαριότητα... το σύνδρομο της επιτυχίας.

Οργανωτής δεν υπάρχει άλλος εκτός από σένα, όμως τι σκληρή λέξη, αλήθεια,
 σαν " θεσμός " ακούγεται.
Και οι λέξεις προσδοκίες, τι σουρεάλ καλλιτεχνικός όρος, έχω μεγάλη προσδοκία, την έχω μεγάλη. Και η καθαριότητα και αυτή βάρβαρη είναι, τώρα βγάζει νόημα η εικόνα της αγίας Βαρβάρας στο γραφείο μου.
Και το πρόγραμμα, μου θυμίζει όλες αυτές τις ατελείωτες συζητήσεις στο σαλόνι της ιεράς εξέτασης μαμάς - μπαμπά πριν τις πανελλήνιες και μετά, όποτε έρχονται Αθήνα και βλέπουν το " αχούρι " μου.

Και όμως αυτή η πολυσυζητημένη αγία τριάδα της πρ.ο.κας έχει τα αποτελέσματά της, αδιαμφισβήτητα σου λέω, και οι προσδοκίες, πρόσεχε, σε πνίγουν ύπουλα όταν φοβάσαι να ταλαιπωρηθείς και να κουραστείς. Γιατί αυτή είναι η οργάνωση, να ξεπεράσεις τον εαυτούλη σου και την καθημερινότητα που σε κρύβει και σε βολεύει. Να ελέγξεις με το μυαλό και τη λογική.
Τώρα όλα τ'άλλα είναι μπλαμπλά φλουφλού και πέη φτερωτά ( έπεα πτερόεντα ).

Τα φιλιά μου.

Όχι ρε φίλε, δε καταλήγω κάπου, απλά σου λέω να μη φοβάσαι να ταλαιπωρηθείς για να ελέγξεις τον εαυτό σου, αλλιώς δεν έχει νόημα να κρύβεις κάτω απ'το κρεβάτι της ανάγκης σου για οργάνωση τις ανησυχίες και τις γαμωπροσδοκίες σου, π.χ. ότι θα τελειώσεις τη σχολή πριν τη Σταυρούλα.

                                                              Tanya Schultz, pip&pop

( εμένα έτσι μου φαίνεται ο προσωπικός μου χώρος, ANDILIKEITALOT ! )